دولتِ «کارشناسانِ صادق»؛ از وعدههای انتخاباتی تا واقعیت تصمیمات اقتصادی
مسعود پزشکیان در مناظرههای انتخاباتی با قطعیت اعلام میکرد «رسانهها میگویند قصد افزایش قیمت بنزین را دارم؛ ولی من بارها گفتم بنزین را گران نخواهم کرد و اگر روزی چنین تصمیمی ضروری باشد، تنها با رضایت مردم آن را اجرا میکنم.»
با این حال، دولت مسعود پزشکیان که با عنوان «دولتِ کارشناسان» به میدان آمده بود؛ در یکی از مهمترین تصمیمات اقتصادی ماههای اخیر، نرخ بنزین را افزایش داد؛ اقدامی که پرسشهای فراوانی درباره نحوه تصمیمگیری و سطح شفافیت دولت ایجاد کرده است.
در هفتههای منتهی به این تصمیم، هرگونه خبر درباره احتمال افزایش قیمت سوخت از سوی مسئولان دولتی رد میشد.
شورای اطلاعرسانی دولت نیز به صورت رسمی اعلام کرده بود: «هیچ برنامهای برای افزایش قیمت بنزین وجود ندارد.»
اما فاصله میان این تکذیب رسمی و اجرای سیاست جدید به اندازهای کوتاه بود که بسیاری از تحلیلگران آن را ضربهای به اعتماد عمومی و تصویر «صداقت دولت» ارزیابی میکنند؛ تصویری که رئیسجمهور در ایام انتخابات بر آن تأکید داشت.
برای بخش قابل توجهی از افکار عمومی، افزایش قیمت اخیر به منزله خلف وعده رئیسجمهور تلقی شده است؛ وعدهای که در مناظرات بارها تکرار شد و بخشی از رأیدهندگان بر پایه آن تصمیم گرفتند.
در شرایطی که گزارشهای رسمی از تورم بالا، فشار معیشتی و کاهش قدرت خرید مردم حکایت دارد، تغییر ناگهانی قیمت بنزین نگرانیها را تشدید کرده است. کارشناسان اقتصادی نیز هشدار میدهند که اجرای این سیاست بدون برنامه حمایتی مشخص برای اقشار آسیبپذیر، میتواند تبعات اجتماعی و اقتصادی گستردهتری به همراه داشته باشد.
اکنون این پرسش در فضای عمومی پررنگ شده است، زمان و سازوکار کسب «رضایت مردم» برای این تصمیم چه بوده است؟
آیا سازوکاری برای سنجش این رضایت وجود داشته یا اظهارات انتخاباتی به مرحله اجرا نرسیده است؟
عملکرد مسعود پزشکیان و تیم کارشناسان او موجب شده حتی برخی چهرههای اصلاحطلب و حامیان جدی پزشکیان در انتخابات، امروز نسبت به عملکرد دولت موضع انتقادی بگیرند؛ و شماری دیگر نیز ترجیح دادهاند سکوت کنند.
زیرا «دولتِ کارشناسانِ صادق» تاکنون نه برنامهای روشن و اجرایی برای خروج از وضعیت موجود ارائه کرده و نه توانسته است امیدی تازه به جامعه تزریق کند؛ بلکه با بازگو کردن مشکلات، فضای ناامیدی را پررنگتر کرده است.
