گناوه‌ای ها حماسه آفریدند

به گزارش پایگاه خبری خاکریزگناوه؛ پنجشنبه‌شب به مانند شب‌های دیگر مردم وطن‌پرست و آزاده‌ی شهر عزیزمان گناوه به حمایت از ایران اسلامی و به خونخواهی رهبر شهیدمان در جنگ رمضان از ساعت ۲۰ در خیابان‌ها حاضر شدند و به سمت گلزار شهدای گمنام شروع به حرکت کردند؛ حوالی ساعت ۲۲ که رسید آسمان چنان شروع به غرش کرد و باد چنان شروع به وزیدن کرد که قدم از قدم برداشتن آسان نبود و شن‌ها و گردخاک‌ها گویی مأمور بودند تا استقامت این مردم شریف را به آزمایش بکشند؛ اصلا انگار که خداوند متعال قرار بود در این شب آزمون صبر و استقامت را از این مردم بگیرد، چندی نگذشت که باران شدیدی شروع به باریدن کرد، گویی قرار بود ابرها بارانِ یک هفته را در یک ساعت بر سر شهر بریزند، آنقدر شدید که اگر در زیر باران می‌ماندید ثانیه‌ای طول نمی‌کشید که تمام تنتان خیس شود.
در این میان صدای شعارهایی کوبنده به گوش می‌رسید؛ آری شیرزنان گناوه‌ای بودند که حماسه می‌آفریدند، گویا هرچه باران شدیدتر می‌شد ایمان و اعتقاد مادران و زنان و دختران گناوه‌ای نیز عیان‌تر می‌گشت، چنان اراده‌ی راسخی که حتی در زیر باران شدید میدان را ترک نکردند و به سایه‌بان نرفتند و مانند و خودسر شعار دادند، انگار تاریخ دوباره تکرار می‌شد، گویی زنان ما در تنگه‌ی اُحد ایستاده‌اند و به دستور ولی خدا قرار نیست میدان را خالی کنند؛ انگار شدت باران و باد و سرما را به سخره گرفته بودند و برایش کری می‌خواندند و هر لحظه مشت‌ها و شعارهایشان را محکم‌تر و تیز‌تر می‌کردند، بی شک شیرزنان گناوه‌ای حماسه‌ای را رقم زدند که خداوند متعال آن را دید و آن را خواهد خرید، حماسه‌ای که رفته رفته مردان را نیز به پای کار آورد، مردان نیز به میدان آمدند، باران که کمی از شدتش کاست، بلندگوها آمدند، شعار دادن‌ها ادامه یافت، ولی مگر شیر زنان گناوه خسته می‌شدند، در پایان آنقدر ماندند که با خواهش و مدیریت مسئولان مراسم، جمعیت به سمت راهپیمایی خودرویی هدایت شد؛ آنوقت آن خوک کله زردِ پدوفیلِ آدم‌خوار از چنین ملتی انتظار تسلیم بی قید و شرط دارد.
به راستی که انگار این مردم وظیفه‌ای الهی را به دوش می‌کشند و این است قدرت ایمان و اراده در برابر سختی‌های مسیر، گویی که خداوند متعال تک تک آزمون‌های اقوام پیامبران و صالحین و امامان پیشین را از این مردم می‌گیرد و باز هم این ملت شریف هستند که از آن سربلند بیرون می‌آیند و حاضر نیستند حتی اگر سنگ و موشک از آسمان ببارد میدان را ترک کنند، به راستی که آدمی به خود می‌بالد که در عصری زندگی می‌کند که این مردم نجیب در آن زیست می‌کنند، افتخار می‌کنم در هوایی نفس می‌کشم که شما مردم شریف در آن نفس می‌کشید؛ پروردگارا به حق این مردم شجاع ظهور منجی عالم بشریت را تعجیل فرما