آیین کهن طلب باران در روستای عباسی برگزار شد
آیین کهن طلب باران بر اساس یک سنت دیرینه در روستای عباسی از توابع شهرستان گناوه برگزار شد.
با گذشت سالها از ریشهدارترین سنتهای مناطق روستایی، اهالی روستای عباسی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناوه همچنان یک آیین قدیمی را برای طلب باران زنده نگه داشتهاند؛ آیینی نمادین که معمولاً در سالهایی برگزار میشود که مدت زیادی از فصل بارندگی میگذرد و مردم با کمآبی دستوپنجه نرم میکنند.
بر اساس این سنت دیرینه، شبهنگام گروهی از اهالی روستا در کوچهها به راه میافتند و در حالی که فردی با چهرهای ژولیده و لباسهایی خاص را همراه خود میگردانند، به در خانههای مردم میروند و کمکهای نقدی دریافت میکنند. مبالغ جمعآوریشده صرف تهیه حلوا میشود و پس از آن مردم در محلی گرد هم میآیند تا بخش اصلی مراسم انجام شود.
در این مرحله، حلوا به شکل گلولههایی کوچک آماده میشود و در یکی از آنها سه سنگریزه قرار میدهند. مردانی که داوطلب شرکت در آیین هستند، هرکدام یک گلوله حلوا برمیدارند، بیآنکه بدانند کدامیک حاوی سنگریزه است. فردی که مسئول آمادهسازی حلوا بوده و از محل سنگریزهها خبر دارد، به محض آنکه یکی از داوطلبان گلوله حاوی سنگ را انتخاب کند، دیگران را مطلع میکند.
بر پایه باورهای قدیمی مردم روستا، فردی که سهم او سنگریزه باشد، نماد مقصر خشکسالی است و برای همین، او باید از جمع فاصله بگیرد و به نشانه تضرع و توسل، به سمت زیارتگاه روستا فرار کند. در ادامه یکی از معتمدان روستا ضمانت او را برعهده میگیرد و مهلتی تعیین میشود تا در آن مدت باران ببارد. در این زمان، فرد ضامن و شخصی که انتخاب شده است همراه مردم روستا به دعا و استغاثه میپردازند و از خداوند طلب رحمت و بارش باران میکنند.
اهالی روستا تأکید دارند که این مراسم صرفاً نمادین است و هدف اصلی آن یادآوری توکل به خدا و درخواست باران از درگاه الهی است؛ آیینی کهن که همچنان در میان مردم عباسی بهعنوان نشانهای از همبستگی، ایمان و پیوند با سنتهای گذشته حفظ شده است.

