از اشتباه استراتژیک تا امتیازدهی ناگزیر

پس از حمله روز گذشته رژیم صهیونیستی به بیروت و در مقطع نهایی‌سازی یک تفاهم‌نامه گذرا(نه یک توافق جامع)، جمهوری اسلامی با اعلام خروج از مذاکرات، خود را برای عملیاتی گسترده و قاطع علیه اسرائیل مهیا ساخت عملیاتی که همزمان از تمامی محور مقاومت آغاز می‌شد.

ترامپ، در مواجهه با واقعیتِ پاسخ‌های مقتدرانه ایران و با بیمِ فروپاشی نظم اقتصادی جهان در آتش جنگ، ناگزیر به عقب‌نشینی تاکتیکی و تعدیل مطالبات خود شد تا از طریق ارائه امتیازات به ایران، از جنگ مجدد جلوگیری کند؛ ایران نیز با رویکردی مصلحت‌آمیز، این روند را برای تایید تفاهم‌نامه پذیرفت.

اما حقیقتِ امر آن است که این تفاهم‌نامه و فرصت ۶۰ روزه برای توافق جامع، تنها فرصتی گذراست؛ چرا که همسوئی منافع میان ترامپ و نیتانیاهو، گویای آن است که آن‌ها با تکیه بر الگوهای همیشگی، بار دیگر بر طبل جنگ خواهند کوبید و صلح را به بازیچه‌ای در دست خواهند گرفت تا سناریو خود را پیاده کنند و البته جمهوری اسلامی ایران به رهبری مقتدرانه حضرت سید مجتبی خامنه‌ای، نیز از کید و حیله دشمن آگاه است و هم در تفاهم نامه و هم در میدان نظامی تدابیر پیشدستانه و پیشگیرانه خود را لحاظ نموده است.