حماسه خاکسپاری؛ خروشِ ملتی بیدار در برابرِ اهریمن
این روزها تاریخِ ایران، در قامتِ حماسه و مقاومت، داغِ ابدیِ خاکسپاریِ رهبرِ خویش را بر سینه میکوبد.
این وداع، نه یک پایان، که آغازِ طوفانی است؛ آغازِ موجی کوبنده که امواجِ خشمِ ملتِ بیدار را بر صخرههایِ استبداد و اهریمنِ دشمن، خواهد کوبید.
پیکرِ پاکِ رهبرِ شهید، به آغوشِ خاک سپرده شد، اما روحِ خداگونهی او، چون آذرخشی در آسمانِ ایران، شعلهورتر از همیشه، بر تاریکترین نقاطِ فتنهها خواهد تابید.
حضورِ میلیونیِ امتِ قهرمان، در تشییعِ این اسطوره، زلزلهای بود بر ارکانِ سستِ دشمنان؛ فریادی رعدآسا که اعلام کرد: ایران، هرگز، تسلیمِ زور نخواهد شد!
او که خود، نمادِ ایستادگی در برابرِ تمامیتِ استکبار بود، با خاکسپاریِ جسمِ خاکیاش، جانِ تازهای به کالبدِ مبارزاتِ آزادیخواهانِ جهان دمید.
او به ما نیاموخت که در برابرِ خصم، زانو بزنیم؛ بلکه آموخت که چون کوهی استوار، در برابرِ تمامِ تهدیدها بایستیم و از مرزهایِ آرمانهایِ خمینی، ذرهای عقب ننشینیم.
دشمنانِ خوار ما که در سایهیِ تکبر و حماقت، گمان میکردند با از میان برداشتن امام شهید، ارادهیِ این ملت را خرد خواهند کرد، بزرگترین اشتباهِ تاریخ خود را مرتکب شدند.
آنها ندانستند که با به شهادت رساندن رهبر معظم مقتدر ما، در واقع، شعلهیِ مقاومت را در قلبِ هر ایرانی، شعلهورتر می کنند.
این خاک پاک که پیکرِ مطهرِ او را در بر گرفته، از فردا به میعادگاهی برای خروشِ نسلهایِ برآمده از مکتبِ او بدل خواهد شد؛ نسلهایی که درایتِ او را سلاح و ایستادگیاش را راه و رسمِ زندگی میدانند.
ما ملت مبعوث، از دلِ این سوگ، عهدی خونین و جاوید میبندیم: عهد با آن حکیمِ مقتدر که در سختترین روزها، قطبنمایِ ما بود.
ما پیمان میبندیم که نقشههایِ شرارت دشمنان، برای از بین بردنِ اقتدارِ ایران را در خاکِ دفن می کنیم و با تکیه بر همان روحِ استقامتی که او در ما دمیده، هرگونه توطئه و جنایتی را به لرزه در میآوریم.
ای رهبرِ شهیدم! این ملت مبعوث شده شما، نه تنها از مسیرِ تو منحرف نخواهد شد، بلکه با تکیه بر میراثِ درایت و ایستادگیات، سایهیِ قدرت و عزتِ ایران را بر فرازِ تمامیِ مللِ جهان، بلندتر و استوارتر از همیشه خواهد کرد.
ای دشمنِ زبون،ای دشمنِ خوار، این ملت مبعوث شده، از سوگِ خود، جریانی از مقاومت میسازد که سرانجام، تو را و هیمنه ی تو را در هم خواهد کوبید.
